
خون از چند نوع سلول تشکیل شده است. این سلول ها در یک مایع به نام پلاسما شناور هستند. انواع سلول های خونی:
هنگامی که پوست شما مجروح و یا شکسته شود، پلاکتها با هم مخلوط می شوند و لخته ها را تشکیل می دهند تا خونریزی را متوقف کنند. هنگامی که شما در خون خود پلاکت کافی ندارید، بدن شما نمیتواند لخته تشکیل دهد.
پایین بودن پلاکت خون ممکن است همچنین ترومبوسیتوپنی نامیده شود. این وضعیت می تواند از خفیف تا شدید، بسته به علت اصلی آن باشد. برای برخی از این علائم ممکن است شامل خونریزی شدید و احتمالا مرگ و میر ناشی از درمان آنها باشد. افراد دیگر ممکن است علائمی تجربه نکنند.
به طور معمول تعداد پلاکت های پائین نتیجه یک بیماری پزشکی مانند لوکمی یا مصرف داروهای خاص است. درمان معمولا به شرایطی که باعث ترومبوسیتوپنی می شود، می پردازد.
علائم بستگی به شدت کمبود پلاکت دارد. در موارد خفیف، مانند زمانی که پایین بودن پلاکت خون به خاطر بارداری است، معمولا علایمی دیده نمی شود. موارد شدیدتر ممکن است سبب خونریزی غیرقابل کنترل شود که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد.
اگر تعداد پلاکت خون پایین باشد ممکن است مشکلات زیر را تجربه کنید:
در موارد جدی تر، ممکن است خونریزی کنید. علائم خونریزی داخلی عبارتند از:
اگر دچار علائم خونریزی داخلی شدید، بلافاصله با پزشک خود صحبت کنید.
به ندرت، این وضعیت ممکن است منجر به خونریزی مغز شما شود. اگر تعداد پلاکتها پایین باشد و سردرد یا مشکلات عصبی را تجربه کردید، بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهید.
علل احتمالی پایین بودن تعداد پلاکتها عبارتند از:
هر پلاکت حدود 10 روز در بدن سالم زندگی می کند. پایین بودن پلاکت ها ممکن است به علت تخریب بدن باشد. این مسئله می تواند به علت عوارض جانبی داروهای خاص باشد، شامل داروهای ضد التهاب و داروهای ضد تشنج. همچنین می تواند نشانه ای از:
در ابتدا معاینه فیزیکی انجام می شود. در طول معاینه، پزشک بدن شما را برای کبودی های غیرمعمول یا بثورات بررسی می کند.
پزشک همچنین شکم شما را برای بررسی طحال بزرگ شده، که می تواند باعث کاهش تعداد پلاکت ها شود، بررسی می کند. همچنین از شما می پرسد که آیا سابقه خانوادگی اختلالات خونریزی داشته اید یا خیر.
برای تشخیص این بیماری، پزشک باید یک آزمایش خون کامل انجام دهد. این آزمایش خون به بررسی میزان سلولهای خون در خون شما می پردازد. اگر میزان پلاکت شما پایین تر از حد مجاز باشد، آزمایش به پزشک اطلاع خواهد داد.
پزشک همچنین می تواند خون شما را برای آنتیبادی های پلاکت آزمایش می کند. این ها پروتئین هایی هستند که بدن شما تولید می کند و پلاکت ها را از بین می برد. آنتی بادی های ورتتری می توانند به عنوان یک عارضه جانبی داروهای خاص مانند کلوپیدوگرل یا به دلایلی ناشناخته تولید شوند.
پزشک همچنین ممکن است آزمایشهای لخته شدن خون را انجام دهد که شامل زمان ترومبوپلاستین جزئی و زمان پروترومبین است. این آزمایشها به سادگی نیاز به نمونه ای از خون شما دارند. مقداری از مواد شیمیایی به نمونه خون اضافه می شود تا میزان لختگی خون بررسی شود.
اگر پزشک متقاعد شود که طحال شما بزرگ است، سونوگرافی انجام می دهد. این آزمایش از امواج صوتی برای ایجاد یک تصویر از طحال شما استفاده می کند. این تصاویر به پزشک کمک می کند اندازه طحال را بررسی کند.
اگر پزشک شما به وجود مشکل در مغز استخوان شما مشکوک است بافت برداری از مغز استخوان را توصیه می کند. در طی این عمل، دکتر یک سوزن برای برداشت مقدار کمی از مغز استخوان استفاده خواهد کرد.
درمان تعداد کم پلاکت ها بستگی به علت و شدت وضعیت شما دارد. اگر بیماری شما خفیف باشد، پزشک از درمان خودداری می کند و به کنترل شرایط می پردازد.
پزشک ممکن است توصیه کند اقدامات لازم را برای پیشگیری از بدتر شدن وضعیت را انجام دهید. پیشگیری ها شامل موارد زیر می باشد:
اگر تعداد کم پلاکت شما شدیدتر باشد، ممکن است به درمان پزشکی نیاز داشته باشید. این درمان ها شامل موارد زیر می باشد:
تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما
منبع: www.healthline.com
برچسب:
نویسنده: mnmn