علائم و درمان دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2 چگونه است

دیابت یا قند خون یا مرض شکر، امروزه بین افراد جامعه بسیار زیاد شنیده میشود. دیابت نوع 1 و2 در رده های سنی متفاوت دیده میشود. اغلب درمان های مشترک زیادی دارند، اما داروهای مصرفی در این نوع دیابت ممکنه باهم متفاوت باشد. همچنین برخی علائم دیابت در نوع 1 و 2 باهم فرق می کند. مثلا افراد دیابت نوع 1 اغلب لاغر و نوع 2 اغلب چاق هستند. در این مقاله، سعی کردیم مروری جامع بر انواع دیابت، علائم آنها و درمان هر کدام داشته باشیم. پس باهم می خوانیم:

بیماری دیابت چیست؟

چند نفر در ایالات متحده بیماری دیابت را دارند؟

علائم دیابت-9 نشانه شایع

راه تشخیص دیابت چیست؟

دیابت و انواع آن

دیابت نوع 1 چیست؟

دیابت نوع 2 چیست؟

علائم دیابت نوع 1 و نوع 2

انواع دیگر دیابت چیست؟

چه چیزی باعث دیابت می شود؟

ریسک فاکتورهای دیابت چه هستند؟

چه پزشکی دیابت را درمان می کند؟

دیابت چگونه تشخیص داده میشود؟

چرا قند خون در خانه بررسی می شود؟

عوارض حاد دیابت چیست؟

عوارض مزمن دیابت چه هستند؟

برای درمان دیابت نوع 1 و2 چه باید کرد؟

پیش آگهی فرد مبتلا به دیابت چیست؟

---

بیماری دیابت یک بیماری مزمن است و نوعی کشنده خاموش است. ممکنه شما سالها به این بیماری مبتلا باشید اما از آن بی خبر و زمانی که قند خیلی بالا رفت تازه علائم دیابت یکی یکی ظاهر میشود.بنابراین در درجه اول شناخت بیماری دیابت، علائم آن و سپس درمان بیماری برای هر فرد چه زن و چه مرد و چه پیر و چه جوان واجب است.

- دیابت قندی یک گروه از بیماریهای متابولیکی است که با سطح قند خون بالا (گلوکز) همراه است که منجر به نقص در ترشح انسولین می شود. دیابت ابتدا به عنوان یک بیماری مرتبط با "ادرار شیرین" و کاهش بیش از حد عضلات شناخته شد. سطح بالای گلوکز خون (هیپرگلیسمی) منجر به ریختن گلوکز به ادرار می شود، از این رو اصطلاح ترشح شیرین ادرار ایجاد شد.

- به طور معمول، سطح گلوکز خون با انسولین تولید شده توسط پانکراس، کنترل می شود. انسولین سطح قند خون را کاهش می دهد. هنگامی که گلوکز خون افزایش می یابد (به عنوان مثال، پس از خوردن غذا)، انسولین از پانکراس آزاد می شود تا سطح گلوکز را با افزایش جذب گلوکز به سلول های بدن تنظیم کند. در بیماران مبتلا به دیابت، فقدان تولید کافی یا عدم پاسخ به انسولین باعث ایجاد هیپرگلیسمی می شود. دیابت یک بیماری مزمن است، به این معنی که اگر چه می توان آن را کنترل کرد، اما تا آخر عمر همراه بیمار است.

چند نفر در ایالات متحده بیماری دیابت را دارند؟

• دیابت حدود 29.1 میلیون نفر (9.3 ٪ از جمعیت) در ایالات متحده را تحت تاثیر قرار می دهد، در حالی که 86 میلیون نفر دیگر مبتلا به دیابت هستند و نمی دانند.
• حدود 8/1 میلیون نفر در ایالات متحده دیابت دارند و حتی نمی دانند.
• با گذشت زمان، دیابت می تواند منجر به کوری، نارسایی کلیه و آسیب عصبی شود. این نوع خسارات ناشی از آسیب رساندن به عروق کوچک است که به عنوان بیماری عروق قلب شناخته می شود.
• دیابت همچنین یکی از عوامل مهم در تسریع تنگ شدن سرخرگها (آترواسکلروز) است که منجر به سکته مغزی (بخوانید: مهم ترین نشانه های سکته مغزی چیست؟)، بیماری قلبی عروقی و سایر بیماری های ریه می شود.
• از منظر اقتصادی، هزینه کل سالانه دیابت در سال 2012 به میزان 245 میلیارد دلار در ایالات متحده تخمین زده شده است. این شامل 116 میلیارد هزینه های مستقیم پزشکی (هزینه های مراقبت های بهداشتی) برای افراد مبتلا به دیابت و 69 میلیارد هزینه های دیگر به دلیل ناتوانی، مرگ زودرس یا از دست دادن کار است.
• هزینه های پزشکی برای افراد مبتلا به دیابت بیش از دو برابر بیشتر از افرادی است که دیابت ندارند. به یاد داشته باشید که این تعداد فقط جمعیت ایالات متحده را منعکس می کند. و آمار جهانی متفاوت است.
• دیابت هفتمین عامل اصلی مرگ و میر در ایالات متحده است که در سال های اخیر در گواهی فوت آمده است.

علائم دیابت-9 نشانه شایع

• علائم اولیه دیابت درمان نشده با افزایش سطح قند خون و کاهش میزان گلوکز در ادرار ارتباط دارد. مقدار بالای گلوکز در ادرار می تواند باعث افزایش تولید ادرار (ادرار مکرر) و منجر به کم آبی شود.
• کمبود آب همچنین باعث افزایش تشنگی و مصرف آب می شود.
• کمبود انسولین نسبی یا مطلوب در نهایت منجر به کاهش وزن می شود.
• کاهش وزن ، علیرغم افزایش اشتها، رخ می دهد.
• برخی از بیماران دیابتی درمان نشده نیز از خستگی شکایت دارند.
• تهوع و استفراغ نیز ممکن است در بیماران مبتلا به دیابت درمان نشده رخ دهد.
• عفونت های مکرر (مانند عفونت های مثانه، پوست و واژن) بیشتر در افراد مبتلا به دیابت کنترل نشده و یا ضعیف کنترل شده دیده می شود.
• نوسانات سطح قند خون می تواند منجر به تاری دید شود.
• سطوح بالای قند خون می تواند منجر به کما شود.

راه تشخیص دیابت چیست؟

• بسیاری از افراد آگاه نیستند که دیابت دارند، به ویژه در مراحل اولیه که علائمی دیده نمی شود.
• هیچ روش قطعی برای فهمبدن دیابت بدون آزمایش خون وجود دارد. آزمایش خون به تعیین سطح قند خون می پردازد.
• اگر دچار علائم دیابت هستید یا اگر نگران ریسک ابتلا به دیابت هستید، پزشک خود را ببینید.

دیابت و انواع آن

- دیابت یک بیماری مزمن در ارتباط با میزان غیر طبیعی قند (گلوکز) در خون است. انسولین تولید شده توسط پانکراس باعث کاهش قند خون می شود. عدم وجود یا تولید ناکافی انسولین، یا عدم توانایی بدن برای استفاده مناسب از انسولین باعث ایجاد دیابت می شود.

- دو نوع دیابت نوع 1 و نوع 2 داریم. نام پیشین این بیماری ها، دیابت وابسته به انسولین و غیر وابسته به انسولین، یا دیابت نوجوانان و بزرگسالان است.

- دیابت نوع 1 قبلا دیابت وابسته به انسولین یا دیابت نوجوانان بود. در دیابت نوع 1، لوزالمعده بدن را تحت حمله قرار می دهد و قادر به ساخت انسولین نیست. آنتی بادی های غیر طبیعی در اکثر بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 دیده می شود. آنتی بادی ها پروتئین هایی در خون هستند که قسمتی از سیستم ایمنی بدن می باشند. بیمار مبتلا به دیابت نوع 1 باید به داروهای انسولین برای بقا تکیه کند.

دیابت نوع 1 چیست؟

- در بیماری های خود ایمنی مانند دیابت نوع 1، سیستم ایمنی به اشتباه آنتی بادی ها و سلول های التهابی تولید می کند که در برابر آن ها مقاومت می کنند و سبب آسیب رساندن به بافت بدن انسان می شوند. در افراد مبتلا به دیابت نوع 1، سلول های بتای پانکراس، که مسئول تولید انسولین هستند، توسط سیستم ایمنی ناخواسته مورد حمله قرار می گیرند. اعتقاد بر این است که تمایل به توسعه آنتیبادی های غیر طبیعی در دیابت نوع 1، به طور جزئی، به صورت ژنتیکی به ارث رسیده است، هر چند جزئیات به طور کامل درک نشده اند.

- قرار گرفتن در معرض برخی از عفونت های ویروسی یا دیگر سموم محیطی ممکن است باعث پاسخهای غیرطبیعی آنتیبادی شود که موجب آسیب به سلول های پانکراس که در آن انسولین تولید می شود، می شود. برخی از آنتیبادی هایی که در دیابت نوع 1 دیده می شوند شامل آنتی بادی ضد سلولی، آنتی بادی ضد انسولین و آنتی بادی های ضد انعقادی گلوتامیک دکربوکسیلاز می باشند. این آنتی بادی ها در اکثر بیماران شناسایی می شوند و ممکن است به تعیین اینکه افراد مبتلا به دیابت نوع 1 در معرض خطر هستند، کمک کند.

- در حال حاضر انجمن دیابت آمریکا غربالگری عمومی را برای دیابت نوع 1 توصیه نمی کند. دیابت نوع 1 در افراد جوان و لاغر معمولا قبل از 30 سالگی رخ می دهد؛ با این حال، بیماران مسن تر نیز با این نوع دیابت مواجه می شوند. این زیرگروه به عنوان دیابت نهفته در بزرگسالان نامیده می شود. این دیابت آهسته و پیشرونده است. از همه افرادی که مبتلا به دیابت هستند، تقریبا 10٪ مبتلا به دیابت نوع 1 هستند و 90٪ باقی مانده دیابت نوع 2 دارند.

دیابت نوع 2 چیست؟

- دیابت نوع 2 به عنوان دیابت غیر وابسته به انسولین یا دیابت بزرگسالان نامگذاری شده است. در دیابت نوع 2، بیمار هنوز هم می تواند انسولین تولید کند، اما مناسب نیاز بدن نیست، به ویژه در برابر مقاومت به انسولین،. در بسیاری از موارد لوزالمعده مقدار عظیمی از انسولین را تولید می کند. یکی از ویژگی های مهم دیابت نوع 2 عدم وجود حساسیت به انسولین توسط سلول های بدن (به ویژه سلول های چربی و عضلانی) است.

- علاوه بر مشکلات افزایش مقاومت به انسولین، آزادسازی انسولین توسط پانکراس ممکن است معیوب و غیرقطعی باشد. در حقیقت، میزان تولید انسولین بتا در دیابت نوع 2 به طور مداوم کاهش می یاد که سبب کاهش غلظت گلوکز می شود. (این یک عامل مهم برای بسیاری از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 است که در نهایت نیاز به درمان انسولین دارند). در نهایت، کبد در این بیماران، با وجود افزایش سطح گلوکز، به تولید گلوکز ادامه می دهد.

- در حالی که گفته شده است دیابت نوع 2 بیشتر در افراد بالای 30 سال رخ می دهد و این میزان بروز با سن افزایش می یابد، تعداد زیادی از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 نوجوان هستند. اکثر این موارد به طور مستقیم نتیجه عادت غذا خوردن نامناسب، وزن بالای بدن و فعالیت نداشتن است.

- در حالی که یک مولفه ژنتیکی قوی برای پیشرفت این نوع دیابت وجود دارد، عوامل دیگری نیز وجود دارد که مهمترین آنها چاقی است. رابطه بین میزان چاقی و خطر ابتلا به دیابت نوع 2 وجود دارد و این در کودکان و بزرگسالان صادق است. برآورد شده است شانس ابتلا به دیابت با افزایش 20 درصدی وزن دو برابر می شود.

- با توجه به سن، داده ها نشان می دهد برای هر دهه پس از 40 سال بدون در نظر گرفتن وزن، افزایش بروز دیابت وجود دارد. شيوع ديابت در افراد 65 ساله و بالاتر 26 درصد است. دیابت نوع 2 در گروه های قومی خاص نیز رایج است. در مقایسه با شیوع 7٪ در قفقاز غیر اسپانیایی، میزان شیوع آن در امریکایی های آسیایی 9٪ ، در اسپانیایی ها 13٪، در سیاه پوستان حدود 13٪، و در جوامع خاص بومی آمریکا 20٪ تا 50٪ است. در نهایت، دیابت در بارداری در زنانی که سابقه دیابت دارند بسیار بیشتر است.

علائم دیابت نوع 1 و نوع 2

• افزایش تولید ادرار
• تشنگی بیش از حد
• کاهش وزن،
• گرسنگی
• خستگی
• مشکلات پوستی
• ترمیم آهسته زخم ها
• عفونت های مخمر، و
• سوزش یا بی حسی در پا یا انگشتان پا
• برخی از عوامل خطر ابتلا به دیابت عبارتند از داشتن اضافه وزن یا چاقی، سابقه خانوادگی دیابت، فشار خون بالا (بخوانید: 6 روش طبیعی برای کاهش فشار خون بالا) و سطح پایین کلسترول خوب و افزایش سطح تری گلیسیرید در خون.
• اگر فکر می کنید ممکن است دیابت داشته باشید، با یک متخصص تماس بگیرید.

انواع دیگر دیابت چیست؟

دیابت بارداری

دیابت می تواند به طور موقت در دوران بارداری رخ دهد و گزارش شده است که در 2 تا 10 درصد از حاملگی ها دیابت دیده می شود. تغییرات هورمونی مهم در دوران بارداری می تواند منجر به افزایش قند خون در افراد مستعد به مشکلات ژنتیکی شود. افزایش قند خون در دوران بارداری دیابت حاملگی نامیده می شود. دیابت حاملگی معمولا هنگامی که نوزاد متولد می شود، از بین می رود. با این حال، 35 تا 60 درصد از زنان مبتلا به دیابت حاملگی در نهایت در 10 تا 20 سال آینده دچار دیابت نوع 2 خواهند شد، به ویژه کسانی که در دوران بارداری نیاز به انسولین داشته اند و کسانی که پس از زایمان اضافه وزن دارند. از زنان مبتلا به دیابت بارداری معمولا خواسته می شود آزمون تحمل گلوکز را حدود شش هفته پس از زایمان انجام دهند تا ببینند دیابت از بین رفته است یا هنوز علائم آن وجود دارد.

دیابت ثانویه

دیابت "ثانویه" به افزایش سطح قند خون اشاره دارد. دیابت ثانویه زمانی ایجاد می شود که بافت پانکراس مسئول تولید انسولین در اثر بیماری مانند پانکراتیت مزمن (التهاب لوزالمعده توسط سموم مانند الکل بیش از حد)، تروما و یا جراحی برداشتن پانکراس، تخریب شده باشد.

اختلالات هورمونی منجر به دیابت

دیابت همچنین می تواند منجر به اختلالات هورمونی دیگر مانند تولید بیش از حد تولید هورمون رشد (آکرومگالی) و سندرم کوشینگ شود. در آکرومگالی، تومور غده هیپوفیز در پایه مغز باعث تولید بیش از حد هورمون رشد می شود . در سندرم کوشینگ، غده فوقانی بیش از حد کورتیزول تولید می کند و باعث افزایش قند خون می شود.

داروهای منجر به دیابت

بعضی از داروها ممکن است کنترل دیابت را بدتر کنند. این حالت در اثر مصرف داروهای استروئید (مانند پردنیزون) دیده می شود و همچنین با داروهای مورد استفاده در درمان عفونت HIV (ایدز) دیده می شود.

در بدن چه چیزی باعث دیابت می شود؟

تولید ناکافی انسولین (به طور کامل یا نسبت به نیاز بدن) ، تولید انسولین معیوب (که غیر معمول است) یا عدم توانایی سلول در استفاده از انسولین به صورت درست و کارآمد منجر به هیپرگلیسمی و دیابت می شود.

• این حالت بیشتر سلولهای بافت عضلانی و چربی را تحت تاثیر قرار می دهد و موجب ایجاد وضعیتی به نام مقاومت به انسولین می شود. این مشکل اولیه در دیابت نوع 2 است.
• کمبود مطلق انسولین، معمولا بر سلولهای بتا انسولین در پانکراس تأثیر می گذارد،. این مشکل اصلی در دیابت نوع 1 است.

در دیابت نوع 2 کاهش پایدار سلولهای بتا وجود دارد که باعث افزایش قند خون می شود. اساسا، اگر کسی به انسولین مقاوم باشد، بدن می تواند تا حدی تولید انسولین را افزایش دهد و سطح مقاومت را برطرف کند. پس از گذشت زمان، اگر تولید کاهش یابد و انسولین به شدت آزاد شود، هیپرگلیسمی افزایش می یابد

گلوکز (قند خون) چیست؟

گلوکز قند ساده در غذا است. گلوکز مواد مغذی ضروری است که انرژی لازم برای عملکرد مناسب سلول های بدن را فراهم می کند. کربوهیدرات در روده کوچک تجزیه می شوند و گلوکز در غذای هضم شده توسط سلول های روده جذب می شود و به جریان خون به تمام سلول های بدن منتقل می شود. با این حال، گلوکز نمی تواند به تنهایی وارد سلول شود و نیاز به انسولین برای انتقال آن به سلول ها دارد. بدون انسولین، با وجود گلوکز فراوان در جریان خون، سلول ها نیاز به گلوکز دارند. در برخی از انواع دیابت، عدم توانایی سلول در استفاده از گلوکز موجب ایجاد وضعیت وخیم گرسنگی می شود. گلوکز بدون استفاده به راحتی از طریق ادرار دفع می شود.

انسولین چیست؟

انسولین هورمونی است که توسط سلول های اختصاصی (سلول های بتای) پانکراس تولید می شود. (پانکراس اندامی در شکم واقع در پشت معده است.) علاوه بر کمک به گلوکز برای ورود به سلول ها، انسولین در تنظیم دقیق سطح قند خون اهمیت دارد. بعد از وعده غذا سطح قند خون افزایش می یابد. در پاسخ به افزایش سطح گلوکز، پانکراس به طور معمول انسولین را به جریان خون آزاد می کند تا گلوکز وارد سلول ها شود و سطح گلوکز خون را بعد از غذا کاهش دهد. هنگامی که سطح قند خون پایین می رود، آزادسازی انسولین از لوزالمعده قطع می شود. توجه داشته باشید حتی در حالت ناشتا آزادسازی انسولین انجام می شود تا قند خون ثابت بماند. در افراد عادی، این سیستم نظارتی به حفظ سطح قند خون در یک محدوده مناسب کمک می کند. همانطور که در بالا ذکر شد، در بیماران مبتلا به دیابت، انسولین یا وجود ندارد، یا به اندازه نیازهای بدن تولید نمی شود، یا به درستی توسط بدن مورد استفاده قرار نمی گیرد. همه این عوامل باعث افزایش سطح قند خون (هیپرگلیسمی) می شوند.

ریسک فاکتورهای دیابت چه هستند؟

عوامل خطرناک ابتلا به دیابت نوع 1 مانند دیابت نوع 2 قابل تشخیص نیست. سابقه خانوادگی یک عامل خطر شناخته شده برای دیابت نوع 1 است. سایر عوامل خطر عبارتند از داشتن عفونت های خاص یا بیماری های پانکراس.
عوامل خطر برای دیابت نوع 2 و پیش دیابت بسیار هستند. موارد زیر می تواند خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش دهد:

• چاقی یا اضافه وزن
• فشار خون بالا
• سطح بالای تری گلیسیرید و سطح پایین کلسترول خوب
• شیوه زندگی کم تحرک
• سابقه خانوادگی
• افزایش سن
• سندرم تخمدان پلی کیستیک
• اختلال تحمل گلوکز
• مقاومت انسولین
• دیابت بارداری
• زمینه های قومی: اسپانیایی ها / آمریکای لاتین، آفریقایی-آمریکایی ها، بومیان آمریکایی، آمریکایی های آسیایی، ساکنان جزیره اقیانوس آرام و بومیان آلاسکا در معرض خطر بیشتری هستند.

چه پزشکی دیابت را درمان می کند؟

متخصص غدد درون ریز، اختلالات هورمونی غدد درون ریز و دیابت را بررسی می کنند. هنگامی که عوارض ایجاد می شود، افراد مبتلا به دیابت ممکن است توسط متخصصین دیگر، از جمله متخصصین اعصاب، متخصصین مغز و اعصاب، چشم پزشک ها، جراحان، متخصصان قلب و دیگران، درمان شوند.

دیابت چگونه تشخیص داده می شود؟

آزمون قندخون ناشتا روش ترجیحی برای تشخیص دیابت است. این روش آسان و راحت است. پس از آنکه فرد یک و نیم شبانه روز (حداقل 8 ساعت) چیزی نخورده باشد، یک نمونه از خون او گرفته می شود و برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه فرستاده می شود. این آزمون همچنین با استفاده از اندازه گیری گلوکز در مطب انجام می شود.

• غلظت نرمال گلوکز پلاسما ناشتا کمتر از 100 میلیگرم در دسی لیتر است.
• میزان قند خون ناشتا بیش از 126 میلیگرم در دسی لیتر در دو یا چند آزمایش در روزهای مختلف نشان دهنده دیابت است.
• آزمایش گلوکز خون تصادفی نیز می تواند برای تشخیص دیابت استفاده شود. میزان قند خون 200 میلیگرم بر دسی لیتر یا بالاتر نشانگر دیابت است.
• هنگامی که قند خون ناشتا بیش از 100 میکروگرم در دسی لیتر، اما در محدوده 100-126 میلی گرم در دسی لیتر باشد، این به عنوان اختلال گلوکز ناشتا (IFG) شناخته می شود. بیماران مبتلا به IFG یا پیش دیابت دیابت ندارند، اما این بیماری هم خطرات و نگرانی های خود را دارد.

آزمون تحمل گلوکز خوراکی

آزمون تحمل گلوکز خوراکی استاندارد طلایی برای تشخیص دیابت نوع 2 است. این آزمون هنوز هم برای تشخیص دیابت حاملگی و در شرایط پیش دیابت، مانند سندرم تخمدان پلی کیستیک استفاده می شود. برای آزمون تحمل گلوکز خوراکی، فرد باید یک شب (حداقل هشت تا نه ساعت) چیزی نخورد. ابتدا گلوکز پلاسمای ناشتا آزمایش می شود. پس از این آزمایش، فرد یک دوز خوراکی (75 گرم) گلوکز دریافت می کند. روشهای متعددی برای انجام این آزمایش توسط متخصص زنان و زایمان وجود دارد، اما مورد استاندارد در اینجا توصیف شده است. معمولا، گلوکز یک مایع شیرین مزه است که فرد می نوشد. نمونه های خون در فواصل خاصی برای اندازه گیری قند خون گرفته می شوند.
برای نتایج قابل اعتماد:

• فرد باید در سلامت باشد (بیماری های دیگر، حتی سرماخوردگی نداشته باشد).
• فرد باید به طور معمول فعال باشد (به عنوان مثال، به عنوان یک بیمار بستری در بیمارستان نباشد)، و
• فرد نباید داروهایی را که می تواند قند خون را تحت تاثیر قرار دهد، مصرف کند.
• صبح آزمون، فرد نباید قهوه بخورد یا سیگار بکشد.

- آزمایش تحمل گلوکز خوراکی سطح گلوکز خون را پنج بار در طی سه ساعت اندازه گیری می کند.

- برخی از پزشکان به سادگی یک نمونه خون پایه را پس از دو ساعت بعد از نوشیدن محلول گلوکز دریافت می کنند.

- در فرد بدون دیابت سطح گلوکز افزایش می یابد و سپس به سرعت سقوط می کند. در افرادی که مبتلا به دیابت هستند، سطح گلوکز بالاتر از حد طبیعی است و نمی تواند به سرعت کاهش یابد.

- افرادی که سطح گلوکز بین طبیعی و دیابتی دارند، اختلال در تحمل گلوکز یا مقاومت به انسولین دارند.

- افراد مبتلا به اختلال تحمل گلوکز دیابت ندارند، اما در معرض خطر ابتلا به دیابت هستند.

- هر سال، 1٪ تا 5٪ از افرادی که نتایج آزمایشات اختلال تحمل گلوکز دارند مبتلا به دیابت می شوند.

- کاهش وزن و ورزش ممکن است به افراد مبتلا به اختلال تحمل گلوکز کمک کند تا سطح قند خون خود را به حالت طبیعی بازگردانند.

- علاوه بر این، بعضی از پزشکان مصرف داروهایی نظیر متفورمین را برای جلوگیری یا تأخیر در شروع دیابت توصیه میکنند.تحقيقات نشان داده است تحمل گلوكز يك عامل خطر براي بيماري قلبي است.

ارزیابی نتایج آزمون تحمل گلوکز خوراکی

تست های تحمل گلوکز منجر به یکی از تشخیص های زیر می شود:

• پاسخ عادی: هنگامی که سطح قند خون 2 ساعته کمتر از 140 میلی گرم در دسی لیتر باشد و تمام مقادیر بین 0 تا 2 ساعت کمتر از 200 میلی گرم در دسی لیتر باشد.
• اختلال تحمل گلوکز (پیش دیابت): گفته می شود فرد مبتلا به تحمل گلوکز قند خون ناشتا کمتر از 126 میلی گرم در دسی لیتر دارد و میزان گلوکز 2 ساعته بین 140 تا 199 میلی گرم در دسی لیتر است.
• دیابت: فرد مبتلا به دیابت هنگامی که دو آزمایش تشخیصی در روزهای مختلف انجام می دهد سطح قند خون بالایی دارد.
• دیابت بارداری: یک زن باردار مبتلا به دیابت بارداری است اگر: گلوکز پلاسمای ناشتا 92 میلی گرم / دسی لیتر یا بیشتر باشد، یا گلوکز 1 ساعته 180 میلی گرم / دسی لیتر یا بیشتر باشد، یا گلوکز دو ساعته 153 میلی گرم / دسی لیتر و یا بیشتر باشد.

چرا قند خون در خانه بررسی می شود؟

- تست قند خون (گلوکز) در خانه بخش مهمی از کنترل قند خون است. یکی از اهداف مهم درمان دیابت نگه داشتن میزان گلوکز خون در مقادیر طبیعی 70 تا 120 میلیگرم در دسی لیتر قبل از غذا و کمتر از 140 میلی گرم در دسی لیتر 2 ساعت بعد از غذا می باشد. سطوح قند خون معمولا قبل و بعد از غذا و در هنگام خواب مورد آزمایش قرار می گیرند.

- سطح قند خون به طور معمول با کشیدن یک انگشت بر روی دستگاه و اعمال خون بر روی دستگاه اندازه گیری گلوکز، مشخص می شود.

- برخی از پیشرفت ها در بررسی قند خون شامل سنسورهای مداوم گلوکز است. سیستم های سنسورهای مداوم گلوکز شامل یک لوله است که زیر پوست شکم یا بازو قرار داده می شود. این لوله نمونه های مکرر قند خون را میگیرد. به این لوله یک فرستنده متصل است که داده ها را به دستگاهی مانند پیجر ارسال می کند. این دستگاه دارای یک صفحه نمایش است که به کاربر اجازه می دهد قند فعلی و روند گرافیکی آن را ببیند. در برخی از دستگاه ها، میزان تغییر قند خون نیز نشان داده شده است. آلارم برای سطوح پایین و بالای قند وجود دارد. در برخی از مدل ها اگر میزان تغییر زیاد باشد و خطر افت گلوکز خون یا افزایش سریع آن وجود داشته باشد هشدار میدهد. برخی دستگاه ها برای ارتباط با پمپ انسولین طراحی شده است. در اغلب موارد، بیمار باید به صورت دستی انسولین را تزریق کند (پمپ نمی تواند به اطلاعات گلوکز که دریافت می کند، پاسخ دهد. دستگاه فقط می تواند محاسبه کند آیا مصرف کننده باید انسولین تزریق کند یا خیر). با این حال، در سال 2013، FDA ایالات متحده ساخت اولین دستگاه پانکراس مصنوعی را تأیید کرد؛ دستگاهی که با رسیدن سطح گلوکز به مقدار کم، سنسور ایمپلنت و پمپ ترکیبی تزریق انسولین را متوقف می کند. تمام این دستگاه ها باید قبل از اینکه مستقل عمل کنند، کالیبره شوند.

- کارشناسان دیابت می دانند این دستگاه های برری قند خون میزان قابل توجهی استقلال برای مدیریت بیماری به بیمار می دهد. همچنین به یاد داشته باشید این دستگاه ها را می توان به طور متناوب استفاده کرد.

هموگلوبین (A1c (HBA1c ( قند خون سه ماهه)

- اگر قند سفت شود و زمانی طولانی بگذرد جدا کردن آن سخت می شود. در بدن نیز شکر سفت می شود و به خصوص به پروتئین ها می چسبد. گلبول های قرمز خون در بدن انسان حدود 3 ماه زندگی می کنند. هنگامی که قند به پروتئین هموگلوبین در این سلول ها می رسد، به هموگلوبین گلیکوزیله یا هموگلوبین A1c (HBA1c) تبدیل می شود. اندازه گیری HBA1c به ما نشان می دهد چقدر قند در جریان خون در سه ماه گذشته وجود داشته است.

- در اکثر آزمایشگاه ها، محدوده نرمال 4 تا 5/9 درصد است. در کنترل ضعیف دیابت، 8.0٪ یا بالاتر و در بیماران کنترل شده کمتر از 7.0٪ (کمتر از6.5٪ مطلوب است) می باشد.

- مزایای اندازه گیری A1c این است که دیدگاه منطقی و پایدارتری نسبت به آنچه در طول زمان (سه ماه) اتفاق می افتد می دهد. بین مقدار A1c و سطح قند خون متوسط رابطه مستقیمی وجود دارد. در حال حاضر، A1c را به عنوان یک ابزار استاندارد برای تعیین قند خون در بیماران دیابتی استفاده می کنند.

HBA1c(%) متوسط قند خون (mg/dl)
6 135
7 170
8 205
9 240
10 275
11 310
12 345

1. انجمن دیابت آمریکا در حال حاضر A1c کمتر از 7.0٪ را هدف گذاشته است.گروه های دیگر مانند انجمن آمریکایی غدد و متابولیسم بالینی معتقدند A1c <6.5٪ باید هدف باشد.
2. مطالعات نشان می دهد برای هر یک درصد کاهش A1c ، حدود 35 درصد کاهش در خطر نسبی بیماری های میکروویروس وجود دارد. هر چقدر A1c به حالت عادی نزدیکتر شود خطر مطلق بیماری های عصبی پایین تر می آید.
3. در اینجا باید ذکر شود در برخی شرایط مقدار A1c ممکن است دقیق نباشد. به عنوان مثال، در کم خونی شدید، تعداد گلبول های قرمز کم است، بنابراین A1c تغییر می کند. این مطلب در مورد بیماری سلول داسی شکل و دیگر هموگلوبینوپاتی ها صادق نیست.

عوارض حاد دیابت چیست؟

• افزایش قند خون ناشی از کمبود واقعی انسولین یا کمبود نسبی انسولین.
• غلظت پایین قند خون به علت انسولین بیش از حد و سایر داروهای کاهش قند خون.

عوارض دیابت نوع 2

- در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، استرس، عفونت و داروها (مانند کورتیکواستروئیدها) می تواند منجر به افزایش شدید قند خون شود.

- همراه با کم آبی بدن، افزایش شدید قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 می تواند منجر به افزایش میزان اسمولالیته خون (حالت هیپراسومولار) شود.

- این وضعیت می تواند بدتر و منجر به کما شود (کم کاری هیپرسومولار). معمولا در بیماران سالمند مبتلا به دیابت نوع 2، کما هیپرزومولار اتفاق می افتد. همانند کتواسیدوز دیابتی، کما هیپرزومولار یک وضعیت اورژانسی است.

- درمان سریع با مایع داخل وریدی و انسولین در معکوس کردن حالت هیپراسومولار مهم است. برخلاف بیماران مبتلا به دیابت نوع 1، بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 کتواسیدوز را بر اساس دیابت خود تولید نمی کنند. به طور کلی، دیابت نوع 2 در یک جمعیت مسن رخ می دهدو این بیماران عملا بیمارتر می شوند. میزان عوارض و مرگ و میر ناشی از کم کاری هیپروسومولار در مقایسه با کتواسیدوز دیابتی بیشتر است.

- هیپوگلیسمی به معنی قند خون (گلوکز) غیر طبیعی است. در بیماران مبتلا به دیابت، شایع ترین علت قند خون پایین مصرف بیش از حد انسولین یا سایر داروهای کاهش دهنده گلوکز است. هنگامی که سطح قند خون به علت انسولین بیش از حد پایین می آید، واکنش انسولین نامیده می شود.

- گلوکز خون برای عملکرد مناسب سلول های مغزی ضروری است. بنابراین، قند خون پایین می تواند به علائم سیستم عصبی مرکزی منجر شود:

• سرگیجه
• گیجی،
• ضعف و
• لرزش

- این علائم در قند خون های مختلفی در افراد متفاوت ظهور می کند، اما معمولا وقتی که قند خون کمتر از 50 میلی گرم در دسی لیتر باشد، اتفاق می افتد. قند خون خیلی پایین می تواند منجر به کما، تشنج و در بدترین حالت مرگ مغزی غیر قابل برگشت شود.

- درمان قند خون پایین شامل تزریق منبع گلوکز جذب شده سریع است که شامل نوشیدنی حاوی گلوکز مانند آب پرتقال، نوشیدنی های بدون قند و یا قرص های گلوکز در دوزهای 15-20 گرم است.

- گلوکاگون یک هورمون است که باعث آزاد شدن گلوکز از کبد می شود. گلوکاگون می تواند نجات دهنده زندگی باشد و هر بیمار مبتلا به دیابت که دارای سابقه هیپوگلیسمی (به ویژه آنهایی که انسولین مصرف می کنند) است باید یک کیت گلوکاگون داشته باشند. یکی دیگر از دستگاه های نجات دهنده دستبند هشدار پزشکی است که باید توسط تمام بیماران مبتلا به دیابت پوشیده شود.

عوارض دیابت نوع 1

انسولین برای بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 حیاتی است - آنها نمی توانند بدون منبع انسولین خارجی زندگی کنند. بدون انسولین، میزان قند خون بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 به شدت افزایش می یابد. این مسئله باعث افزایش گلوکز ادرار می شود که به نوبه خود منجر به از دست دادن بیش از حد مایع و الکترولیت ها در ادرار می شود. عدم وجود انسولین همچنین باعث ناتوانی در ذخیره سازی چربی و پروتئین همراه با تجزیه پروتئین ها و ذخیره چربی ها می شود. این اختلال در تنظیم، باعث فرایند کتوز و آزادسازی کتون ها در خون می شود. کتون ها خون را اسیدی می کنند، بیماری که کبد دیابتیک نامیده می شود.

علائم کبد دیابتیک یا کتواسیدوز دیابتی شامل

• تهوع
• استفراغ
• درد شکم

بدون درمان فوری، بیماران مبتلا به کتواسیدوز دیابتی می توانند به سرعت به شوک، کما، و حتی مرگ دچار شوند. کتواسیدوز دیابتی می تواند به علت عفونت، استرس یا آسیب جسمی ایجاد شود که نیاز به انسولین را افزایش می دهد. علاوه بر این، کاهش مصرف انسولین نیز یک عامل خطرناک برای توسعه کتواسیدوز دیابتی است. درمان فوری کتوآکیدوز دیابتی شامل تزریق داخل وریدی مایع، الکترولیت ها و انسولین است که معمولا در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان انجام میشود. بدن به شدت آب از دست می دهد و نیاز به جایگزینی 6-7 لیتر مایع در فردی که کتواسیدوز دیابتی دارد، امری طبیعی است. آنتی بیوتیک ها برای رفع عفونت تجویز می شوند.

عوارض مزمن دیابت چه هستند؟

این عوارض دیابت مربوط به بیماری های رگ های خونی است و به طور کلی به بیماری عروق کوچک مانند بیماری های چشم، کلیه ها و اعصاب (بیماری های قلبی عروقی) و بیماری عروق بزرگ شامل قلب و عروق خونی (بیماری مغزی) تقسیم میشود. دیابت به علت کم خونی باعث تشدید عروق خونی بزرگتر می شود که منجر به بیماری های قلبی عروقی (آنژین یا حمله قلبی)، سکته مغزی و درد در اندام های پایین تر می شود.

بیماری های چشم در دیابت

- یکی از بیماری های چشمی دیابت، رتینوپاتی دیابتی است. رتینوپاتی دیابتی در بیماران مبتلا به دیابت که حداقل پنج سال دیابت داشته اند رخ می دهد. رگ های خونی کوچک در پشت چشم سبب نشت پروتئین و خون در شبکیه می شوند. بیماری در این رگ های خونی همچنین باعث تشکیل آنوریسم های کوچک (میکروآنوریسم) و عروق خونی جدید، اما شکننده می شود. خونریزی خود به خودی از عروق خونی جدید و شکننده می تواند منجر به زخم شبکیه و جدا شدن شبکیه شود، بنابراین باعث اختلال بینایی می شود.

- برای درمان رتینوپاتی دیابتی، از لیزر برای از بین بردن و جلوگیری از عود این آنوریسم های کوچک و عروق خونی شکننده استفاده می شود. تقریبا 50٪ از بیماران مبتلا به دیابت پس از 10 سال دیابت به نوعی بیماری رتینوپاتی دیابتی مبتلا می شوند و 80٪ از بیماران دیابتی پس از 15 سال دچار بیماری رتینوپاتی می شوند. کنترل ضعیف قند خون و فشار خون باعث افزایش بیماری چشم در دیابت می شود.

- آب مروارید و گلوکوم نیز در بین بیماران دیابتی رایج هستند. همچنین توجه داشته باشید لنز چشم آب جذب می کند و اگر غلظت قند خون بسیار متفاوت باشد، لنز چشم جمع می شود و با مایع متورم می شود. به عنوان یک نتیجه، تاری دید در دیابت کنترل نشده بسیار شایع است. بهتر است تا زمانی که قند خون کنترل نشده است بیمار عینک تهیه نکند. شماره عینک پس از کنترل قند خون دقیق تر خواهد بود.

آسیب کلیه در دیابت

آسیب کلیه از دیابت، نفروپاتی دیابتی نامیده می شود. شروع بیماری کلیوی و پیشرفت آن بسیار متغیر است. در ابتدا، عروق خونی کوچک بیمار در کلیه باعث نشت پروتئین در ادرار می شود. بعدها، کلیه ها توانایی خود را برای تمیز کردن و فیلتر کردن خون از دست می دهند. انباشت مواد زائد سمی در خون منجر به نیاز به دیالیز می شود. دیالیز شامل یک دستگاه است که عملکرد کلیه را توسط فیلتر کردن و تمیز کردن خون انجام میدهد. در بیمارانی که نمیخواهند دیالیز مزمن را انجام دهند، پیوند کلیه میتواند در نظر گرفته شود. پیشرفت نفروپاتی در بیماران با کنترل فشار خون بالا و کاهش شدید میزان قند خون کاهش می یابد.

آسیب های عصبی در دیابت

- آسیب عصبی از دیابت، نوروپاتی دیابتی نامیده می شود و همچنین به علت بیماری عروق خونی کوچک است. در اصل، جریان خون به اعصاب محدود می شود، اعصاب بدون جریان خون می مانند و در نتیجه آسیب می بینند و یا می میرند (اصطلاح به نام ایسکمی). علائم آسیب عصبی دیابت شامل بیخوابی، سوزش و درد پاها و اندام های پایینی است. هنگامی که بیماری عصبی باعث از دست دادن کامل احساس در پا شود، بیمار ممکن است از آسیب های پاها آگاه نباشد و به درستی از آنها محافظت نکند. کفش ها باید به اندازه کافی پوشیده شود. آسیب های جزئی پوست باید به منظور جلوگیری از عفونت های جدی به سرعت درمان شوند. به علت گردش خون ضعیف، آسیب های پای دیابتی ممکن است بهبودی نداشته باشد. گاهی آسیب جزئی پا می تواند منجر به عفونت جدی، زخم، و حتی گانگرن شود، و عمل جراحی قطع عضو از جمله انگشتان پا، پا و سایر قسمت های عفونی ضروری می شود.

- آسیب عصبی دیابتی می تواند بر اعصاب نعوظ آلت تناسلی تاثیر بگذارد و باعث اختلال نعوظ (ناتوانی جنسی) می شود. اختلال نعوظ همچنین می تواند ناشی از جریان خون ضعیف به آلت تناسلی ناشی از بیماری عروق خونی دیابتی باشد.

- نوروپاتی دیابتی همچنین می تواند اعصاب به معده و روده را تحت تاثیر قرار دهد و باعث تهوع، کاهش وزن، اسهال و سایر علائم گاستاپراس (تخلیه مواد غذایی از معده به روده به علت انقباض عضلات معده) شود.

- درد عصب دیابتی ممکن است به درمان های سنتی با داروهای خاص مانند گاباپنتین (Neurontin)، فنیتوین (دیلانتین) و کاربامازپین (Tegretol) پاسخ دهد که به طور سنتی در درمان اختلالات تشنج استفاده می شود. آميتريپتيلين (Elavil، Endep) و ديزاپامين (نورپرمينين) داروهایي هستند که به طور سنتي براي افسردگي استفاده مي شوند. در حالی که بسیاری از این داروها به طور خاص برای درمان درد عصب مرتبط با دیابت ساخته نشده است ولی معمولا توسط پزشکان تجویز می شوند.

- درد ناشی از آسیب عصبی دیابتی همچنین می تواند با کنترل قند خون بهتر بهبود بخشد، هر چند که متاسفانه کنترل قند خون و دوره نوروپاتی همراه با هم اتفاق نمی افتد. داروهای جدیدتر برای درد عصبی عبارتند از: Pregabalin (Lyrica) و Duloxetine (Cymbalta)

برای درمان دیابت نوع 1 و2 چه باید کرد؟

بهترین درمان دیابت کنترل است. وقتی شما به دیابت مبتلا شدید نباید توقع داشته باشید که بیماری برای همیشه خوب شود. چون این بیماری یک بیماری مزمن است. درمان دردیابت یعنی کنترل آن.

درمان دیابت نوع1

در این نوع دیابت درمان دارویی اغلب جواب نمی دهد و فرد مجبور است انسولین تزریق کند. انسولین انواع مختلفی دارد که براساس شرایط فرد ، پزشک نوع آن را مشخص میکند. این افراد حتما باید رژیم غذایی خود را رعایت کنند و در کنار آن روزانه ورزش کنند.

درمان دیابت نوع 2

این نوع از دیابت با مصرف دارو قابل کنترل است.در خیلی از افراد بعد از گذشت مصرف چند دوره قرص، قند خون با رژیم غذایی و ورزش کاملا قابل کنترل میشود. رژیم غذایی و ورزش در این بیماران حرف اول را میزد و ازاهمیت بالایی برخورداراست.

- یافته ها نشان می دهد کنترل قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 و 2 بهترین درمان و باعث کاهش عوارض نفروپاتی، نوروپاتی، رتینوپاتی می شود و ممکن است وقوع و شدت بیماری های رگ های بزرگ خونی را کاهش دهد. کنترل همراه با درمان شدید بدین معنی است که سطح گلوکز ناشتا بین 70 تا 120 میلی گرم در دسی لیتر، سطح گلوکز کمتر از 160 میلی گرم در دسی لیتر بعد از وعده های غذایی؛ و سطح هموگلوبین A1c نزدیک طبیعی باشد.

- مطالعات انجام شده در بیماران مبتلا به نوع 1 نشان می دهد درمان بیماران دیابتی باعث کاهش بیماری چشم دیابتی به میزان 76٪، بیماری کلیوی به میزان 54٪ و بیماری عصبی به میزان 60٪ می شود. اخیرا آزمایش EDIC نشان داده است دیابت نوع 1 همراه با افزایش بیماری قلبی است، مشابه دیابت نوع 2.

- به همین علت، کنترل دیابت برای دستیابی به سطح گلوکز بین 70 تا 120 میلی گرم در دسی لیتر برای کودکان زیر 13 سال، بیماران مبتلا به هیپوگلیسمی شدید عودکننده، بیماران ناآگاه از هیپوگلیسمی و بیماران مبتلا به عوارض پیشرفته دیابت توصیه نمی شود. برای دستیابی به کنترل گلوکز مطلوب بدون خطر غیرمعمول کاهش سطح قند خون، بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 باید حداقل 4 بار در روز گلوکز خون خود را بررسی کنند و حداقل 3 بار در روز انسولین مصرف کنند. در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، کنترل قند خون تهاجمی دارای اثرات مفید بر روی چشم، کلیه ها، اعصاب و عروق خونی است.

پیش آگهی فرد مبتلا به دیابت چیست؟

- پیش آگهی دیابت مربوط به میزان کنترل بیماری است که مانع پیشرفت عوارض شناخته شده در بخش های قبلی می شود. برخی از عوارض جدی تر دیابت، مانند نارسایی کلیه و بیماری قلبی عروقی، می توانند خطرناک باشند.

- عوارض حاد مانند کتواسیدوز دیابتی همچنین می تواند خطرناک باشد. همانطور که در بالا ذکر شد، کنترل تهاجمی سطح قند خون می تواند از بروز عوارض جلوگیری کرده یا مشکلات را به تأخیر بیندازد.

تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما

منبع: www.medicinenet.com