دو غده بارتولن در ورودی مهبل (واژن) زن، در هر طرف قرار دارد. آنها کوچک هستند و در حالت عادی دیده یا حس نمی شوند. کاربرد آنها این است که مایع را بر روی سطح مخاطی (داخلی) لگن - پوست کبد اطراف مهبل (واژن) ترشح کنند. مشکلات با غدد بارتولن عبارتند از کیست، که بزرگ شدن غده نسبتا بی درد است و آبسه هایی که عفونت غدد هستند. به طور معمول تنها یکی از دو غده متضرر می شود.

کیست بارتولن زمانی اتفاق می افتد که کانال خروجی غدد بارتولن مسدود می شود. سیال تولید شده توسط غدد تجمع می کند، غدد متورم شده و کیست ایجاد می شود. آبسه زمانی اتفاق می افتد که کیست آلوده می شود.
آبسه های بارتولن می تواند توسط هر یک از باکتری ها ایجاد شود. این باکتری ها شامل ارگانیسم های باکتریایی هستند که باعث بیماری های منتقله از راه جنسی مانند بیماری کلامیدیا و گونوره می شود و همچنین باکتری هایی که به طور معمول در دستگاه گوارش وجود دارند مانند Escherichia coli. این آبسه ها معمولا شامل بیش از یک نوع ارگانیسم می باشند.
به طور کلی تشخیص کیست و یا آبسه بارتولین توسط معاینه فیزیکی انجام می شود. در بسیاری از موارد، هیچ تست اضافی مورد نیاز نیست. گاهی اوقات نمونه ها برای تعیین نوع باکتریایی که باعث عفونت می شود و برای عفونت های منتقله از راه جنسی مانند گونوره (سوزاک) و کلامیدیا انجام می شود. این نمونه ها به سادگی از مواد تخلیه شده از آبسه یا از دهانه رحم گرفته می شود. نتایج این آزمایش ها تا حدود 48 ساعت بعد در دسترس نیست بنابراین درمان به زودی مشخص نمی شود. با این حال، ممکن است نیاز به درمان با آنتی بیوتیک داشته باشید.
درمان کیست بارتولین معمولا شامل حمام های SITZ ( نشستن در لگن و یا وان آب گرم) برای تخلیه می باشد و گاهی نیز شامل جراحی بسته به شدت علائم است. پزشکان گاهی آنتی بیوتیک را تجویز می کنند.
درمان خانگی کیست ها و آبسه های بارتولین شامل حمام های سیتز( نشستن در لگن و یا وان آب گرم) می شود که باعث تسهیل تخلیه می شود. حوضچه های حمام اختصاصی در دسترس هستند، اما ساده ترین روش این است که در حمام در چند اینچ آب گرم بنشینید. آب نباید خیلی داغ باشد، اما باید نسبتا گرم باشد. باید به مدت 10-15 دقیقه، 3-4 بار در روز این کار را انجام دهید. این درمان اغلب برای کیست های بارتولین استفاده می شود. آبسه ها اغلب نیاز به تخلیه توسط دکتر دارند.

- برای آبسه های بارتولین و کیست های بزرگ یا دردناک، درمان تخلیه لازم است. آبسه یک عفونت در فضای محصور است و آنتی بیوتیک ها به فضای محصور وارد نمی شوند. بنابراین، درمان آبسه نیاز به تخلیه عفونت دارد. زهکشی آبسه بارتولین را می توان در مطب دکتر یا بخش اورژانس بیمارستان انجام داد. بیهوشی موضعی بر روی آبسه تزریق می شود و سپس بر روی سطح داخلی ورودی واژن ایجاد می شود. پس از خروج مواد آلوده، حفره آبسه با گاز یا کاتتر کوچک بسته می شود. این حفره را باز نگه می دارد و باعث تخلیه بیشتر می شود. گاز پس از 24-48 ساعت برداشته می شود. اگر یک کاتتر کوچک استفاده شود، ممکن است برای چندین هفته به جای گذاشته شود تا احتمال عود به حداقل برسد. کاتتر روش ترجیحی زهکشی است، زیرا درد کمتری دارد و موفقیت آمیز است.
- تخلیه آبسه می تواند ناراحت کننده باشد، زیرا بیحسی موضعی همیشه در بافت متورم کار نمی کند. بسته به ترجیحات مریض و دکتر داروهای IV ممکن است برای آرام سازی و کاهش درد در طول مراحل تجویز شود. پس از تخلیه آبسه، درمان آنتی بیوتیک معمولا لازم نیست. با این حال، اگر عفونت منتقله از راه جنسی وجود داشته باشد، یا اگر شواهدی از عفونت ادراری و واژن وجود داشته باشد، آنتی بیوتیک تجویز می شود. در بعضی موارد، این کار چند روز پس از درمان اولیه و پس از نتایج آزمایشگاه انجام خواهد شد.
- در عمل جراحی برش روی پوست روی کیست انجام می شود و سپس از طریق دیواره کیست عفونت خارج می شود. سپس دیواره کسیت دوخته شده تا از عود کیست جلوگیری شود.

اکثر زنان در عرض 24 ساعت پس از تخلیه احساس خوبی دارند. بعضی از افراد مبتلا به کیست های مکرر یا آبسه ها می شوند. اگر این اتفاق بیفتد، کل غده بارتولین را می توان خارج کرد. متخصص زنان اغلب این عمل جراحی را انجام می دهد.
تهیه و تنظیم: گروه سلامت اوما
منبع: www.emedicinehealth.com