ویتیلیگو یک بیماری پوستی خود ایمنی است که در آن سلول های تولید رنگدانه پوست (ملانوسیت) به مرور از بین می روند و در نتیجه نواحی از پوست به صورت غیر طبیعی سفید وعاری از رنگدانه ملانین می شود. معمولا موهای در حال رشد در مناطق ویتیلیگو نیز رنگ طبیعی خود را از دست می دهند.
عوامل زیست محیطی که با ژن های مستعد به ویتیلیگو تداخل دارند هنوز به خوبی شناسایی نشده اند. تئوری های متعدد برای پیدا کردن منشاء ویتیلیگو وجود دارد. برخی افراد پس از قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مانند فنول به طور موضعی دچار این مشکل می شوند.. ویتیلیگو بیماری مسری نیست.
در اغلب موارد به نظر می رسد ویتیلیگو به صورت پراکنده رخ می دهد؛ به عنوان مثال 20 درصد از افراد مبتلا سابقه خانوادگی این بیماری را داشته اند. کار در محیط های صنعتی و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی نیز افراد را به خطر می اندازد.
ویتیلیگو کلاسیک هر زمانی پس از تولد می تواند شروع شود و اغلب به صورت یک نقطه سفید بدون علائم دیگر در یک پس زمینه معمولی تشکیل می شوند. تنها تغییر قابل تشخیص در مناطق آسیب دیده از دست دادن رنگ است که کم کم با از دست دادن کامل رنگ مواجه می شوید. اگر ویتیلیگو شامل مو باشد تغییر رنگ موها به خاکستری و سپس بی رنگ امری غیرعادی نیست. ممکن است بخش هایی به این شکل روی پوست باشد که کم کم گسترده شده و کل سطح پوست را بگیرد.
نوعی دیگر از ویتیلیگو وجود دارد که در اندامی خاص گسترش می یابد. ویتیلیگو معمولا در جاهایی دیده می شود که قبلا زخم بوده اند. پوست مبتلا به ویتیلیگو به خصوص به آفتاب سوختگی و آسیب مزمن خورشید حساس است.
متخصص پوست به درمان ویتیلیگو می پردازد.
به طور کلی، تشخیص ویتیلیگو توسط آزمایشات به طور دقیق انجام می شود.
درمان ویتیلیگو به تاثیر بیماری بر بدن بستگی دارد. اگر بیش از 5 تا 10% پوست درگیر شده باشد درمان معمولی تاثیرگذار نیست.
درمان های موضعی شامل استفاده از داروهای از بین برنده التهاب می باشد. اغلب، استروئید های موضعی قوی برای از بین بردن ویتیلیگو محدود بسیار مفید است. با توجه به عوارض جانبی این قرص ها سعی کنید به مدت محدود از آن ها استفاده کنید. یکی دیگر از روش محبوب استفاده از مهار کننده کلسینورین موضعی، تاکرولیموس (پماد پروتوپیک) است. این نوع از داروها فواید زیادی دارند و می توان از آن ها به مدت طولانی استفاده کرد. استفاده از برخی از لیزرها، مانند لیزر تک رنگ، که در آن نور در محدوده UVB منتشر می کنند (308 نانومتر) نیز می تواند موثر باشد.
در بیماران مبتلا به بیماری گسترده تر، قرار گرفتن در معرض طول موج خاصی از نور ماوراء بنفش می تواند موثر باشد (معمولا منابع نور UVB با خروجی در محدوده 290 نانومتر-320 نانومتر). قرار گرفتن در معرض طول موج های بلندتر از محدوده UVA (320 تا 400 نانومتر) موثر است. به علاوه مصرف برخی داروها به نام پسورالن باعث تولید رنگدانه در بیماران خاص می کند.
گزینه های دیگر شامل استفاده از لوازم آرایشی و بهداشتی ، لکه های پوست (برنزه مصنوعی شیمیایی)، و خالکوبی. در افراد با پوست روشن، از برنزه کردن پوست جلوگیری کنید زیرا باعث تضاد بیشتر رنگ می شود.
هیچ درمان جهانی که برای تمام بیماران موثر باشد وجود ندارد. در هنگام انتخاب روش درمان، به این فکر کنید که بیشتر افرادی که ویتیلیگو دارند زندگی سالم و معمولی دارند.
در واقع زمان و هزینه بعد از عمل جراحی به واکنش بدن به بیماری بستگی دارد.
هیچ راهی برای جلوگیری از ویتیلیگو وجود ندارد. روش های درمان خانگی نیز هیچ تاثیری بر بیماری ندارد.
در کودکان بر صورت و بدن و در بزرگسالان بر دست و پا بیشتر تاثیر می گذارد.
منبع: www.emedicinehealth.com
برچسب:
نویسنده: mnmn